تأكيد نمود كه البته اين موضوع به دليل و برهان نيازى ندارد و نشانه اسلام به شمار مىآيد . هم‌چنين جناب شيخ بوطى اقتدا به اهل بيت عليهم السلام را لازم و ضرورى دانست و گفت لازمهء هر محبتى اطاعت از محبوب است كه « إنّ المحب لمن يحبّ مطيع » . سپس معلوم شد كه اين مطالب خوب را به جهت زمينه سازى براى كلام بعدى خود مطرح نموده ، وى گفت : واللَّه ، لو خالف علي أبا بكر لتابعناه ولكنّه بايع أبا بكر ؛ به خدا سوگند ، اگر على با ابوبكر مخالفت مىكرد ما نيز از او پيروى مىكرديم ، ولى او با ابوبكر بيعت كرد . پس شما كه شيعيان على هستيد نيز بايد تبعيّت كنيد و اين است معناى وحدت . پاسخ ما اين است كه درست است كه امير مؤمنان على عليه السلام در مقابل آن چه سقيفه از او ستاند ، سكوت اختيار كرد ؛ اما آيا گمان مىبريد سكوت آن حضرت به معناى بيعت و رضايت اوست ؟ چنان كه مىدانيد و در مباحث فقهى نيز به اثبات رسيده كه سكوت اعم از رضايت و عدم رضايت است ، جز در يك يا دو مورد خاص . جناب شيخ بوطى در ادامه تلاش نمود بر تئورى سكوت اميرالمؤمنين عليه السلام در قبال ماجراى سقيفه ، شواهدى نيز ارائه نمايد